توانایی نداره حس تو / از یاد این خونه بره دردی که با عشق اومده / با مرگ میتونه بره دنیامو دادم دست تو / از هر طرف بن بست شه جداً کجا دیدی کسی / با قاتلش همدست شه تب میکنم از فکر تو / تا با خودم همدرد شم صدتا زمستونم بیاد / قابلیت نداره سرد شم شاید تمام عمرمو / درگیر ویرونی کنی اما بدون با عشق من / کاری نمیتونی کنی هر روز راهی میشیو / باور ندارم رفتنو تنهاتر از اونم که از / رفتن بترسونی منوو جز زخمهایی که زدی / چیزی برام مرهم نشد هر کار کردی با دلم / این عشق در من کم نشد فرصت نداره حس تو /

بازم فصل سرما و بازم نبودن سنگین تو... سلام منصوره جان سلام نفس لحظه های غمگنانه ی من ...سلام به تو که اسمت که میاد به قول روزبه بمانی حالم بد میشه ...اصلا توی لعنتی برابری با بعضی ۱۰ ساله ...۱۰ سال شد منصوره ...۱۰ سال یه عمره بخدااااا...من مردم تو لحظه های بی تو بودن و تو نبودی ...من سوختم و تو نبودی منصوره ...تویی که همیشه دلتنگت بودم و هستم و خواهم بود ...تویی که تا به اسمت و یادت و این لحظه که میرسم این بغض لعنتی می‌شکنه ...تو یه درده ناتمومی ...تو یه آهی هستی که تا دم آخر تو نفسم زندگی می

بعضی وقتا مث الان دیگه تنم دستام اصلا روحم نمی‌کشه که از تو بخوام بنویسم ...!!!نه که نتونمااااا میتونم ...ولی حجم دردی که تک تک سلولهای وجودم از نبودنت میکشن کار و برام سخت می‌کنه ... چشمام دیگه کلهم تار میبینه از شدت بغضی که شکسته شده ... و اینها دست من نیست ...اینها دست من نیست ... دوست داشتنت دست من نیست ... دلتنگت نشدن دست من نیست ... خواستنت دست من نیست و حتی نخواستنت هم دست من نیست...۱۰ سال گذشته از نبودنت و از خواستنت کم نشده ... سالهایی که جز دوری تو چیزی به من نزدیک نبوده ...فقط دوری بو

هنوزم تو شبهاتاگه ماه و داریمن اون ماه و دادمبه تو یادگاری ...یه عذر خواهی به تمام مخاطبان این وبلاگ به شدت بدهکارم ...امیدوارم که حال دلتون همیشه خوب باشه و برسید به خواسته های به حق و دلی که دارین ...الان تو اینستا به منصوره تبریک گفتم / سعی کردم همیشه اولین نفر باشم / نمی‌دونم چقدر موفق بودم !!!!؟؟؟ به هر حال خیلی سال گذشته / احساسات آدما قابل تغییره / من این حق رو به منصوره میدم که با هر کسی که دوست داره اوقاتش رو سپری کنه / خوش باشه خندون باشه شاد باشه / من همیشه عاشق روحیات شادش بودم / همی

سلامتولدت مبارک منصوره...تقریبا ۱۵ سال هم گذشت از تولد این وبلاگ !!!!!یا من عجیب غریبم یا این احساس یا ...۴ اردیبهشت برای من هیچ وقت و هیچ زمان تا حتی لحظه ی مرگم فراموشم نمیشه / شاید این کمترین خاصیت از عشق باشه / عشقی که ذره ذره تو وجودم رخنه کرده و با هیچ اتفاقی نه کمرنگ میشه و نه پاک میشه / هزاران اتفاق بین ما افتاد / بدترین حرفها و دیالوگها رد و بدل شد / اما این عشق در من کم نشد...قابلیت ندارد حس تو از یاد این خونه برهدردی که با عشق اومده با مرگ می‌تونه برهدنیامو دادم دست تو از هر طرف بن بس